İdrar kaçırma, sosyal ve sağlık sorunu oluşturan ve objektif olarak doğrulanabilen istem dışı idrar kaçırmayı ifade eder. Yaygın olarak adlandırılan idrar kaçırmanın temel olarak dört türü vardır: stres, dürtü, karışık ve taşma. Bunlar arasında stres üriner inkontinans en sık görülen tiptir ve yaklaşık %40 ila %50'yi oluşturur.
Stres İdrar Kaçırma
Stres üriner inkontinans, öksürme, hapşırma, vücut pozisyonlarını değiştirme, ağır fiziksel aktivitelerde bulunma gibi aktiviteler sırasında karın içi basıncının artması nedeniyle istemsiz idrar kaçırmayı ifade eder. Bu, karın basıncındaki ani artışın mesaneye ulaşması ve mesanedeki iç basıncın yükselmesine ve mesane boynu ve üretral sfinkter tarafından üretilen direnci aşmasına neden olarak idrar kaçağına neden olması durumunda meydana gelir. Yaygın nedenler aşağıdaki gibidir.
1. İçsel sfinkter eksikliği (ISD)
Dahili sfinkter eksikliğine yüksek üretral aktivite eşlik edebilir (veya eşlik etmeyebilir). İç sfinkter eksikliği esas olarak düz kaslardan oluşur ve fonksiyon bozukluğunun nedenleri arasında aşağıdaki dört nokta bulunur:
1.1: Nörolojik bozukluklar: Göğüs ve bel omurlarının sempatik sinirleri, iç sfinkter için ana sinir bozucu sinirlerdir. Bu sinir bölgesindeki doğumsal hastalıklar, omurilik tümörleri, periferik sinir lezyonları ve sistemik kas atrofisine yol açabilen hastalıkların tümü ISD'ye neden olabilir;
1.2: Doğum, ürogenital cerrahi ve travmanın tümü iç sfinktere ve onu innerve eden sempatik sinirlere zarar verebilir, dolayısıyla ISD'nin ortaya çıkmasına neden olabilir;
1.3: İlerlemiş yaş ve östrojen eksikliği üretral düz ve çizgili kasların sayısında azalmaya neden olabilir, bu da üretral mukozanın atrofisine ve üretranın altındaki gevşek bağ dokusuna yol açarak ISD'nin ortaya çıkmasına neden olabilir;
1.4: Radyoterapi gibi diğer tedaviler de üretral intrinsik sfinkter fonksiyon bozukluğunun nedenleridir.
2. Pelvik taban destek yapısındaki anormallikler
Pelvik taban kasları, bağ dokuları ve sinirler, pelvik taban fonksiyonunun korunmasında çok önemli bir rol oynayan dengeli bir sistem oluşturur. İdrar kaçırmanın mekanizması pelvik taban destek yapısının hasar görmesi veya kusurudur. Pelvik taban destek yapısı, aktif destek sistemi (pelvik taban kaslarından oluşur), pasif destek sistemi (fasyal dokulardan oluşur) ve ister dinlenme ister aktif durumda olsun vücut fonksiyonlarının koordinasyonunu sağlayan karma destek sistemi (kemikler ve bağlardan oluşur) olarak ayrılır. Pelvik tabanın aktif destek sistemi (levator ani kası gibi) kasılarak pelvik tabanın ve organların yukarı ve ileri hareket etmesine neden olur. Puboservikal kaslar çalıştığında vajinayı ve üretral duvarları yukarı doğru çekerek üretrayı kapatır veya karın boşluğunun üretra üzerindeki aşağı doğru basıncına direnirler.
Pelvik taban destek yapısındaki hasar veya kusurun nedenleri şunlardır:
2.1: Yaşlanmayla birlikte yumurtalık fonksiyonu azalır ve östrojen seviyeleri azalır, bu da çevredeki sfinkter kaslarının ve üretranın bağlarının gevşemesine neden olur.
2.2: Hamilelik sırasında bel öne doğru, karın ise aşağıya doğru çıkıntı yaparak rahmi aşağı ve vajinaya doğru iter. Pelvik taban kasları da basınç nedeniyle aşağı doğru kayar veya büzülür ve uzun süreli stres, kas liflerinin yorgunluğunun artmasına ve farklı kas lifi türlerinin kasılma yeteneğinde kademeli bir azalmaya yol açarak pelvik taban işlev bozukluğu semptomlarına neden olur; çoklu doğum, uzun süreli doğum, zor doğum, aşırı amniyotik sıvı ve büyük bebekler risk faktörleridir.
2.3: Doğum ve cerrahi operasyonlar pelvik taban kaslarına, sfinkterlere ve bağ yapılarına zarar vererek fonksiyonel anormalliklere neden olabilir. Puboservikal ligamanın yaralanması stres üriner inkontinansın en önemli faktörüdür.
2.4:Diğerleri: Obezite, ağır fiziksel emek, kronik obstrüktif akciğer hastalığı, sigara içme ve kabızlık, eğer uzun süre mevcutsa, pelvik taban destek yapısının işlev bozukluğuna ve idrar kaçırmanın oluşmasına da neden olabilir.
3. Üretranın yüksek aktivitesi
Hamak teorisi, üretranın altındaki fasya tarafından desteklendiğini ve bu fasyanın aynı zamanda vajina içindeki kas liflerini ve bağ dokularını bağlayarak üretrayı kapalı tuttuğunu öne sürer. Dahili üretral sfinkter ile birlikte üretrayı etkili bir şekilde kapatma ve mesanedeki basınç arttığında bile istemsiz idrar sızıntısını önleme işlevi görürler. Obezite, kronik öksürük, kabızlık, doğum, ileri yaş ve uzun süreli aşırı fiziksel yük, fasyaya, fasyaya veya vajina çevresindeki dokulara zarar vererek mesane boynu ve üretranın anatomik desteğini azaltabilir. Bu destek kaybı üretranın yüksek aktivitesine yol açarak karın içi basınç arttığında üretranın aşağı doğru hareket etmesine neden olur, bu da üretra içi basıncın mesane içi basınçtan daha düşük olmasına ve dolayısıyla idrar kaçağına neden olur.
Bu makalenin içeriği internetten alınmıştır. Yazar bununla ilgili hiçbir sorumluluk kabul etmez. İzinsiz kopyalanması kesinlikle yasaktır.
